مسائلی که مادران بهتر است رعایت نمایند
مادران شیرده باید با سایرین تفاوت فاحشی داشته باشند؛ تا خود و کودکانشان در سلامت کامل بسر برند.
مسائلی که مادر شیرده بهتر است رعایت کند عبارتست از:
1-    از عصبی شدن و حرص خوردن و ناراحت شدن بپرهیزد.
2-    از بیخوابی و بد خوری و تکه تکه خوردن پرهیز کند.
3-    از شیر دادن بی موقع پرهیز شود.
4-    مادر بهتر است که کودک خود را در سمت چپ خود بخواباند.
5-    بهتر است که لباس زیر کودک از پنبه و نخ و سفید باشد.
6-  بعد از شیر دادن به کودک، او را بحالت ایستاده قرار داده و بین دوکتف کودک را به آرامی ماساژ دهید تا آروغ بزند و سپس او را در سمت چپ خود بخوابانید.
7-    بهتر است که مادر تجربه کرده و بداند که چه زمانی کودک جای خود را کثیف می کند، بلافاصله پوشک او را عوض کند.
8-    دمای اتاق را طوری تنظیم کنند، تا کودک دچار سرماخوردگی نشود.
9-    برای شیر دادن، مادر به گونه ای عمل کند که جلوی تنفس کودک را نگیرد.
10- بهتر است که حدود 5/2 تا 3 ساعت یک بار به کودک شیر داده شود.

غذای مادران شیر ده

1-    استفاده از مایعات بخصوص آب روزی 6  لیوان؛ نیم ساعت قبل از غذا و 5/2 ساعت بعد از غذا میل شود.
2-  روزانه چند لیوان انواع آب میوه جات + 1 قاشق غذا خوری عسل با آب میوه جات مخلوط شده در طول روز بمرور میل کنند.
3-    روزانه 2 لیوان شیر بادام میل شود.
4-    برای ازدیاد شیر از این دم کردنی، روزانه حد اقل 2 لیوان با 1 قاشق غذا خوری عسل میل شود.
5-  در صورت کمبود شیر مادر، 2 قاشق مربا خوری رازیانه و 2 قاشق مربا خوری بذر شوید را با 3 لیوان آب جوش بمدت 30 دقیقه در قوری چینی دم کرده در طول روز بمرور با عسل میل شود.
6-  مهمترین توصیه به مادران شیر ده که موجب افزایش شیر آنان می شود، عبارت است از: استراحت و خوابیدن مادر بمدت 2 ساعت بعد از ظهر است تا شیر ساخته شود؛ در غیر این صورت شیر به اندازه کافی ساخته نمی شود.
7-    بهتر است که مادران از غذاهای ممنوعه استفاده نکنند.
8-  بهترین روشی که بمادران شیر ده توصیه می شود عبارت است از: استفاده از انواع میوه جات و سبزیجات فصل، استفاده از چهار نوع مواد غذائی (پروتئین ها، قندهای گیاهی، چربیهای گیاهی و ویتامین ها یا میوه جات).
9-    مادران شیر ده غذا را خوب بجوند و 2 قاشق قبل از سیر شدن دست از غذا بردارند تا نوزادشان دچار نفخ و دل درد نشود.
10- مادران سعی کنند که هر لقمه غذا را بین 50 تا 60 بار بجوند تا گوارش سالمی داشته باشند.
11- بهتر است که مادران شیرده از تنوع غذائی برخوردار باشند تا تمام املاح و ویتامین های مورد نیاز نوزاد و مادر تامین شود.
12- حدود 90 در صد غذای مادران بهتر است که گیاهی باشد و 10 در صد غذایشان حیوانی باشد.
13- بهترین مواد قندی برای مادران شیرده، عسل و کشمش سایه خشک و آفتاب خشک می باشد، ضمناً از مصرف انجیر و روغن زیتون غافل نشوند.
14- بهتر است که مادران 3 ساعت قبل از خواب این مواد قندی را استفاده کرده و سپس به نوزاد خود شیر دهند تا نوزاد هنگام شب با آرامش خاطر بخواب رود.
15- مادران شیر ده بهتر است که سالاد را همراه لیمو ترش تازه و روغن زیتون و 1 قاشق غذا خوری عسل، همراه سالاد قبل از غذا میل کنند.
16- مادران هنگام شیر دادن بهتر است که نوزاد را نوازش کنند و با عشق به او شیر دهند تا رشد نوزادان سریع شود.
17- مادران بهتر است که به نوزادان تا قبل از 7 ماهگی، هیچ نوع غذا ئی را ندهند.
18- به مادران شیرده توصیه می شود که نسبت به خود و نوزادانشان  بهداشت روحی و جسمی و تغذیه را رعایت نمایند.
19- به مادران شیر ده توصیه می شود که در هر حال نشاط و شادابی خود را حفظ کنند و آرامش داشته باشند.
زیرا کلیه حالت های روحی و روانی و جسمی مادر به نوزاد خود انتقال پیدا خواهد کرد.
20 – در صورت عدم رعایت مسائل بیان شده، هم مادر و هم نوزاد دچار کسالت روحی و جسمی خواهند شد!

جمشید خدادادی
22/11/78


برچسب‌ها: درمانها

تاريخ : دوشنبه ۱۳۹۲/۰۱/۱۹ | 16:42 | نویسنده : مدیروبلاگ |
 1- بهترین غذا برای نوزادان ، شیر مادر است . خداوند سبحان حداقل و حد اکثری برای آن قائل شده .
2- حد اقل شیر دهی مادران به نوزادان 21 ماه می باشد . ( سوره احقاف آیه 15 ) .
3- حد اکثر شیردهی مادران به نوزادان 24 ماه می باشد . ( سوره بقره آیه 233 ) .
4- بهتر است که نوزاد را از 7 ماهگی بمرور به آب میوه جات طبیعی عادت بدهند و بهترین آن آب سیب است .
5- در مرحله بعد پیشنهاد می شود که حریره بادام مخصوص را به نوزاد بدهید .
6- بعد از اتمام یک سال ، می توانید فرزند خود را با عسل تغذیه کنید .

حریره بادام مخصوص

مواد لازم : 5 عدد مغز بادام شیرین و خام , دو سوم لیوان آب ، 1 قاشق غذا خوری آرد برنج قهوه ای ، عصاره کشمش 2 قاشق غذا خوری .
طرز تهیه : مغز بادام را با آب داغ خیس کرده ، پوست بکنید و همراه آب ، در مخلوط کن مخلوط کنید ، سپس در طرف کوچکی ریخته و بعد آرد را اضافه کرده و روی اجاق با حرارت ملایم قرار دهید و مرتب هم بزنید تا بجوشد . در این حال حریره را از روی اجاق برداشته و عصاره کشمش را به آن افزوده و صبر کنید تا خنک شود . سپس کودک خود تغذیه کنید .

طرز عصاره گیری کشمش
یک استکان کشمش سایه خشک یا آفتاب خشک را تمیز کرده و بشوئید و با یک لیوان آب جوشیده ولرم مخلوط کرده ودر مخلوط کن ، مخلوط کنید، تا بصورت شیره در آید و بعد صاف کرده و سپس مورد مصرف قرار دهید.

نوع دیگر حریره بادام
6- در این نوع حریره بادام از آرد جوانه گندم استفاده شود. گندم با پوست را جوانه زده، بعد خشک کنید و در آخر آسیاب کرده و آرد جوانه را بدست آورید و در غذای کودک استفاده کنید. هفته ای 2 بار کودک خود را با انواع حریره تغذیه کنید.

نوع دیگر حریره بادام
در این نوع حریره، مخلوطی از آرد جوانه گندم و آرد برنج قهوه ای استفاده شود.

حریره فندق
این حریره نیز مثل حریره بادام تهیه می شود؛ با این اختلاف که به جای بادام از 5 عدد فندق خام درشت استفاده شود. توجه: این حریره برای کودکانی که یبوست مزاج دارند مفید است.

سوپ سبزیجات
کودک خود را 2 بار در هفته با این سوپ تغذیه کنید .
مواد لازم : برنج قهوه ای نیم کوب شده 1 قاشق غذا خوری ، بلغور گندم 1 قاشق مربا خوری ، جو پوست کنده نیم کوب شده 1 قاشق غذا خوری ، عدس 1 قاشق مربا خوری . سیب زمینی پوست کنده کوچک 1 عدد . گشنیز و جعفری خرد شده 2 قاشق غذا خوری . گوجه فرنگی متوسط رنده شده 1 عدد . نمک در یا بمقدار کم .
همه مواد را با دو ونیم لیوان آب در ظرف لعابی یا سفالی ریخته و روی اجاق بگذارید ، تا بمرور پخته و جا بیفتد وآماده گردد .

پوره سبزیجات مواد لازم : هویج فرنگی یک عدد کوچک ، کدو حلوائی یک تکه کوچک ، روغن زیتون یک قاشق چای خوری ، انبه یک قاشق غذا خوری . هر دو را بخار پز کرده و پوست کدو را جدا کنید ودر پیاله ای با چنگال له کنید ، سپس یک قاشق غذا خوری انبه را به کدو و هویج اضافه کنید و بعد یک قاشق چای خوری روغن زیتون بکر و چند قطره آب لیمو ترش تازه را به آن اضافه کرده و خوب هم بزنید.
وکودک خود را تغذیه کنید . هفته ای دو بار کودک خود را با این غذا تغذیه کنید .

پوره سیب زمینی با خرما مواد لازم : سیب زمینی متوسط یک عدد ، خرمای رطب پوست کنده یک عدد . سیب زمینی را بخار پز کرده و با چنگال له کنید و سپس خرمای رطب را هسته جدا کرده و پوست بکنید و خوب مخلوط کنید و بعد یک قاشق چای خوری روغن زیتون را به آن اضافه کنید . کودک خود را هفته ای دو بار با این غذا تغذیه نمائید .

پوره سبزیجات و میوه جات

مواد لازم : انجیر خشک رسیده قهوه ای 5 عدد ، برگه خشک آفتابی زرد آلو 5 عدد ، مغز پسته خام 5 عدد  . همه را تمیز کرده وشسته و با نصف لیوان آب خیس شود . بعد از آماده شدن در پیاله ریخته و با چنگال له کنید و هفته ای دو بار کودک خود را با این پوره تغذیه کنید .
توجه : در صورت استفاده از مواد حیوانی ، بهتر است که بعد از یک سالگی بمقدار کم از ماهیچه گوسفند استفاده شود . یک قلم که همراه ماهیچه است به سوپ اضافه شود .
توصیه به مادران : سعی کنید که بچه را شکم باره تربیت نکنید و پر خور بار نیاورید .
مادران سعی کنند که کودک خود را بمرور به غذا خوردن عادت دهند و از کم شروع کنند .
بهترین غذا برای کودک ، شیر مادر بوده و مادرانی که می خواهند به کودک خود خدمت کنند و او را خوب تغذیه کنند ، بهتر است که خود مادر غذای خوبی داشته باشد . تا فرزندش ، خوب تغذیه شود .
مادران سعی کنند که کودک خود را به مواد غذائی بی محتوا مانند : ماکارونی ، بستنی ، انواع شکلات ، بیسکویت ، پفک و چیپس و یخمک و غیره ......عادت ندهند .

پوره میوه جات مواد لازم : سیب گلاب 2 عدد ، یک چهارم موز کوچک ، 1 قاشق مربا خوری کشمش شسته شده ، 2 عدد انجیر تازه یا خیس شده و نصف استکان آب ، همه را در مخلوط کن ریخته و مخلوط کنید ، تا بصورت پوره در آید و کودک خود را هفته ای دو بار با این خوراکی تغذیه نمائید .

مبتکر طب قرآنی : جمشید خدادادی


برچسب‌ها: درمانها

تاريخ : دوشنبه ۱۳۹۲/۰۱/۱۹ | 16:42 | نویسنده : مدیروبلاگ |

1. خصوصیات شوهر را بشناسند.
2. محیط خانه را طوری تزئین كنند كه با روحیاتشان سازگار باشد.
3. ببیند شوهر وقتی از محل كار باز می گردد از چه خوشش می آید همان را فراهم كند.
4. بهترین لباس را نیم ساعت قبل از آمدن او بتن كنید.
5. در هفته یك بار دامن یا بلوز سفید بپوشید.
6. لباستان زیاد پوشیده نباشد و دامن نارنجی یا زرد خوشرنگ استفاده كنید.
7. موها را شانه كرده و یك آرایش ملایم انجام داده و اگر مایل بودید از دستمال گردن استفاده كنید.
8. به پیشواز شوهر رفته سلام كنید با لبخند دستش را بگیرید او را ببوسید و با علاقه او را به خانه بیاورید.



برچسب‌ها: درمانها

تاريخ : دوشنبه ۱۳۹۲/۰۱/۱۹ | 16:40 | نویسنده : مدیروبلاگ |

بیماری های رایج زنان

خانمهایی كه دچار جوش سر سیاه در صورت هستند:
دو قاشق غذاخوری آرد جو الك شده + یك مقدار آب
خمیر نسبتا شل تهیه می كنیم صورت را با صابون بادام می شوییم وقتی شد. 10 تا 15 دقیقه این خمیر روی صورت بصورت ماسك شده بماند و قبل ازخشک  شدن باید بشویند.

عفونت ادراری و مجاری ادرار در خانمها:
روزی دو یا سه لیوان شربت عسل بخورید. نبات و قند و شكر نخورید و روزی دو بار مجرای ادرار را شستشو دهید.
خانمهایی كه دچار ناراحتی زنانه هستند. از اسفرزه یا قدومه شیرازی استفاده كنند.

خانمهایی كه طبع سرد دارند و رحم آنها یخ كرده از شدت سرما دچار دل درد می شوند. دانه خربزه را آسیاب كرده سپس الك كرده و یك قاشق در یك لیوان آب همراه با مقداری عسل حل كرده میل كنند ناراحتی از بین می رود.

خانمهایی كه در دوران پریود در ناحیه زیر شكم دچار درد می شوند. بهترین دارو خوردن مغز تخم خربزه است.

خانمهایی كه در طول ماه لكه بینی دارند یا در مرز سن 50 سالگی كه می خواهند یائسه شوند و فوق العاده دچار خونریزی می شوند با خوردن این نوشابه سریع مساله آنها حل شده نیاز به استروكتومی ندارند:
یك لیوان آب هویج + یك قاشق عسل را با چنگال مخلوط كرده و روزی دو تا سه لیوان میل كنند.
سیر و پیاز نخورید. آب زیاد نخورید و ترشی نخورید.

دختر خانمها و خانمهایی كه موقع پریود دچار درد شدید می شوند یا در روز اول درد شدید دارند قره قروت – ماست – پفك نخورند.
پونه كوهی یك قاشق + آویشن شیرازی یك قاشق + آب جوش دو لیوان + نیم ساعت دم كنید سپس با عسل در حالت گرم بنوشید.

برای خونریزی زنانه مفید است:
جوانه گندم یا جوانه آلفاآلفا یا یونجه یا چند قاشق جوانه شبدر

خانمها اگر میل جنسی كم دارند: از لباس بنفش استفاده كنندو سبزی شاهی بخورند یا تخم شاهی را آسیاب كنند داخل عسل بریزند و روزی دو قاشق مصرف كنند.


برچسب‌ها: درمانها

تاريخ : دوشنبه ۱۳۹۲/۰۱/۱۹ | 16:39 | نویسنده : مدیروبلاگ |

زمانی که دچار افت ناگهانی فشار خون شده اید موارد ذیل جهت درمان اورژانسی توصیه می گردد:

1- مقداری چای دارچین میل نمایید تا به سرعت تاثیر آن را در بالا بردن فشار خونتان مشاهده نمایید برای این کار با توجه به این که تهیه دم نوش از چوب دارچین مقداری زمانبر است و در لحظه اورژانس ممکن است تهیه دم نوش از چوب دارچین موجب صرف زمان گردد، توصیه می شود از پودر دارچین استفاده نمایید و مقداری از پودر آن را داخل آب جوش ریخته، بعد از چند دقیقه که دم کشید با عسل شیرین کنید و میل نمایید.

2- مصرف نمک دریا باعث تعدیل در فشار خون می گردد، اگر دارچین دم دست نبود و امکان مصرف آن را نداشیتد، مصرف مقدار نمک دریا می تواند برای رفع افت فشار خون نافع باشد.

3- مصرف شربت زنجبیل و عسل نیز برای بالا بردن فشار خون مفید می باشد.


لازم به ذکر است افرادی که دارای مشکل پایین بودن فشار خون می باشند (نه این که به صورت ناگهانی فشارشان افت کرده باشد)، باید مواد غذایی سرد را با مصلحاتشان میل نمایند و همچنین مصرف گوشت گنجشک در دراز مدت در رفع مشل افت فشار خون آنها مفید بوده و فشار خون را بالا می برد.
در بین گوشت ماکیان، گوشت کبوتر فشار را پایین می آورد، لذا برای افراد دارای فشار خون مصرف این گوشت توصیه می شود.



برچسب‌ها: درمانها

تاريخ : دوشنبه ۱۳۹۲/۰۱/۱۹ | 16:36 | نویسنده : مدیروبلاگ |

علی رغم اینکه بسیاری از مطالعات ارتباط بین میزان بالای ویتامین d ‌خون و کاهش حملات قلبی و مرگ ومیر را نشان می دهند، اما یک کار آزمایی تازه، نشان می دهد دریافت مکمل ویتامین d در زنان سالمند، خطر حمله قلبی را کاهش نمی دهد.


منبع:

نگاه نوین – شماره 532 – 15 شهریور 1391

journal of clinical endocrinology & metabolism،online august 3،2012


برچسب‌ها: درمانها

تاريخ : دوشنبه ۱۳۹۲/۰۱/۱۹ | 16:35 | نویسنده : مدیروبلاگ |

درمان اورژانسی برای افرادی که فشار خون آنها  به طور مداوم بالا و پایین می رود، جوشانده ای  است که  مصرف آن برای تنظيم فشار بسيار عالی  و نافذ است ؛نحوه عملکرد این جوشانده بدین گونه است که فشارهای بالا را پايين آمی آورد و افت فشار  را نيز جبران کرده و افزايش می دهد و به طور کامل فشار خون فرد را تنظيم می کند. نحوه تهیه جوشانده مورد نظر بدین صورت است:

يک ليوان آب، 6 عدد عناب کوبيده شده، 20 عدد برگ زيتون

مواد بالا را بجوشانيد و صاف کنيد و در يخچال نگهداری نمایيد و هر وقت که نياز شد يک استکان آن را به بيمار دهيد ، خواهید دید که بدون هيچ عوارضی  فشار را تنظيم مي کند.

محسن نصيری از اردکان



برچسب‌ها: درمانها

تاريخ : دوشنبه ۱۳۹۲/۰۱/۱۹ | 16:34 | نویسنده : مدیروبلاگ |
یکی از مسائل مورد توجه دانشمندان علم النفس و اخلاق، تأثیرپذیری روح انسان از کارهای خوب اوست. بخش عمده ای از نوع ساختار جان و روح آدمی، با اعمال او شکل می پذیرد.

دانشمندان گفته اند: هر عملی که از روی قصد و اراده از انسان سر بزند، به ویژه اگر مستمر باشد و به آن عادت کند و آن را دوست بدارد، آن عمل به نفس انسان شکل ویژه ای می بخشد، چه آن عمل شنیدنی باشد، یا گفتنی، یا خوردنی، یا معاشرت با دیگران(1) باشد و یا سایر افعال. پس عمل خوب یا بد، انسان را از مرحله ای به مرحله دیگر می رساند و روح لحظه به لحظه، دارای شاکله و ساختاری می شود که آن را پیشتر نداشت. در واقع شخصیت و هویت هرکس، معدل آخرین اعمال خوب و بد در طول زندگی دنیایی اوست(2).

ساده ترین و بهترین دلیل بر این تأثیرپذیری، توانایی انسان در تعلیم و تعلم در رشته های مختلف علمی، صنعتی و فنی است. ما بارها کسانی را دیده ایم که به یادگیری حرفه های گوناگون پرداخته اند؛ به طوری که هم حرفه ظریفی چون طلاسازی را به خوبی یاد گرفته اند و هم حرفه ای که ظرافت ندارد و در عین حال، چنان مهارت یافته اند که وسایل زینتی و غیرزینتی اعجاب آوری را می سازند. این گونه مهارت ها، بهترین دلیل بر تأثیرپذیری نفس از کارهای مستمری است که در طول زمان انجام می گیرد.

اگر روح از راه شنیدنی ها، دیدنی ها، خوردنی ها و مانند اینها اثر نپذیرد و به وضعیت تازه ای نرسد، پس هیچ کودکی نباید آموزش پذیر باشد(3) و هیچ صنعتی نباید قابل آموختن باشد. البته اگر قابلیت یادگیری و تأثیرپذیری نباشد، به این معنا است که پیشتر ظرفیت وجودی شخص، پر شده است و جا برای شکل گیری شخصیت جدید نیست؛ مانند افراد پیری که پس از سال های طولانی زندگی غیر اخلاقی، به خصلت های حیوانی خو گرفته اند و همین خصلت ها ملکه نفسانی آنها شده است و از این رو، تأدیب آنها بسیار مشکل است.

بنابراین اگر انسان کارهای خوب و نیک مانند : نماز، روزه، حج و جهاد را انجام دهد و همواره بر آنها مواظبت کند و با آنها انس گیرد، آن اعمال در جان او رسوخ می کنند و ملکه نفسانی او می شوند و موجب نورانی شدن قلب و جان، دوری از شهوات حیوانی و پاکیزگی از پلیدی های او می گردند و آن گاه چنین فردی مستحق بهشت ابدی می شود. اما اگر کارهای بد و گناهانی مانند: غیبت، تهمت و خوردن مال یتیم را پیشه خود کند، این اعمال، ملکه نفسانی او می گردند و تیرگی و ظلمت نفسانی و شقاوت ابدی را برای او فراهم می سازند و او را گرفتار حیوانیت و شیطنت درونی می کنند(4).

تغذیه و خوردن غذا نیز یکی از کارهای بدنی است که بنابر قاعده یاد شده و نیز بنابر آیه های قرآن کریم و روایات معصومین (علیهم السلام) بر اخلاق بسیار تأثیرگذار است. و گرچه تغذیه، تنها عامل شکل گیری نوع اخلاق نیست و به بیانی علت تامه آن نیست، ولی به عنوان یکی از عوامل بسیار مؤثر در پدید آمدن هویت درونی انسان ها و ایجاد شدن اخلاق پسندیده و ناپسند در آنهاست. انسان ها با خوردن انواع غذاهای حلال و یا حرام، زمینه های گرایش به خوبی ها و بدی ها یا حالات خوب و بد در نفس آنها پدید می آید.

غذای حرام و اخلاق

نظام عالم، نظام سبب و مسبب است. براین اساس در نظام هستی، هر کاری اثری ویژه بر جای می گذارد(5)؛ هرچند در مواردی این اثرگذاری دیدنی نباشد. یکی از این موارد، تأثیر لقمه حرام بر وجود انسان است. در ظاهر غذای حلال و حرام فرقی نیست، ولی لقمه حرام تأثیری جدی بر جان و اخلاق آدمی دارد که کشف آن از محدوده علوم ظاهری بشر خارج است. از این رو، وظیفه ادیان الهی، بیان همین امور باطنی است که در دسترس بشر نیست. در روایات، لقمه حرام یکی از عوامل اصلی سقوط انسان مطرح شده است. امام صادق (علیه السلام) می فرماید:

«أصلُ علامات الهوی أکلُ الحرام و الغفلةُ عن الفرائض و الاستهانةُ بالسُنن و الخوض فی الملاهی(6)؛ ریشه اصلی سقوط، خوردن حرام، غفلت از انجام واجبات، سبک شمردن مستحبات و فرورفتن در ملاهی(‌کارهای لغو و بی فایده )‌است».

براین اساس، عالمان اخلاق گفته اند:

« خوردن حرام، بزرگ ترین حجاب بنده از نیل به درجه نیکان( ابرار)و نیرومندترین مانع او در وصول به عالم انوار است. حرام خواری، موجب تاریکی و تیرگی خانه دل، خباثت، غفلت و علت بزرگ خسران، هلاکت نفس و قوی ترین سبب گمراهی و خباثت آن است.

مال حرام، عهد خداوند و مقام انسانی را به فراموشی می سپارد و آدمی را در پرتگاه های گمراهی و هلاکت می افکند. دلی که از حرام پرورده شده، کجا و استعداد و قابلیت برای دریافت فیض های عالم قدس کجا؟ چگونه پرتو نور عالم بالا به دلی تابد که غذای حرام، آن را تاریک ساخته؟ و چگونه پاکی و صفا برای نفسی حاصل شود که کثافات مال شبهه ناک، آن را آلوده و چرکین کرده؟ به همین سبب، امینان وحی و پیامبران الهی و اصحاب و حاملان شرع،‌ به شدت از آن برحذر داشته و منع کرده اند»(7).

خوردن غذای حرام، فرد را به سوی سنگدلی می کشاند؛ به گونه ای که قلب کارایی خود را از دست می دهد، تا جایی که از ادراک و پذیرش حق گریزان می شود، نه گوش جان او شنوای سخن حق است و نه چشم دل او بینای چهره حق؛ همان گونه که امام حسین (علیه السلام) سبب روگردانی کوفیان و لشکریان اموی را از شنیدن ندای آن حضرت، پر شدن شکم های آنان از غذای حرام اعلام می کند و می فرماید:

« ویلکم ما علیکم ان تنصتوا الیّ فتسمعوا قولی و إنما ادعوکم الی سبیل الرشاد فمن اطاعنی کان من المرشدین و من عصانی کان من المهلکین و کلکم عاصٍ لامری غیرُ مستمع قولی فقد ملئت بطونکم من الحرام و طُبعَ علی قلوبکم ویلکم الا تنصتون الا تسمعون(8)؛ وای بر شما! شما را چه شده است که سکوت نمی کنید تا گفتارم را بشنوید؛ در حالی که من شما را به راه هدایت می خواهم. هرکه از من اطاعت کند، از راه یافتگان است و هرکه با من دشمنی ورزد، هلاک می گردد، و همه شما از دستورم سرپیچی کردید و گفتارم را نشنیدید؛ چرا که شکم هایتان از حرام پر شده و مهر گمراهی بر قلب هایتان خورده است. وای بر شما! چرا سکوت نمی کنید؟ چرا توجه نمی کنید؟».

الف) پیامد خوردن خون

از محرماتی که تأکید فراوانی بر پرهیز از آن شده، خوردن خون است که بنابر روایات معصومان (علیهم السلام) هم شخص را گرفتار برخی از امراض جسمی می کند و هم پیامدهای روحی و اخلاقی مهمی مانند: گرایش به درنده خویی، لذت بردن از حمله و صدمه زدن به دیگران، قساوت قلب و سنگدلی و بی رحمی دارد؛ همان گونه که امام صادق (علیه السلام) درباره حکمت حرام بودن خوردن خون می فرماید:« و اما الدمُ فإنّه ... یسیءُ الخلق و یورثُ الکلب و القسوة فی القلب و قلّة الرأفة و الرحمة حتی لا یؤمنَ ان یقتل ولده و والدیه و لا یؤمن علی حمیمه و لا یؤمن علی من یصحبهُ(9)؛ اینکه خداوند خوردن خون را حرام کرده، به این جهت است که اخلاق را بد می کند و درنده خویی و سنگدلی و کمبود رأفت و مهربانی را در پی دارد، تا آنجا که ممکن است فرزند و یا پدر و مادرش را به قتل برساند و کسی از دوست خود در امان نمی ماند.»

از امام صادق (علیه السلام) پرسیده شد: چرا خوردن خون، حرام شده است؟ فرمود:

« لأنه یورثُ‌ القساوة و یسلبُ الفؤادَ الرحمة(10)؛ برای آنکه سبب قساوت قلب و رفتن مهر و عاطفه است.»

ب) پیامد خوردن شراب

یکی از آثار سوء‌ شراب خواری، از میان رفتن روحیه جوانمردی و سوق دادن انسان به سوی بدی هاست. در روایتی از امام صادق (علیه السلام) آمده است که فرمود:

« مُدمنُ الخمر کعابد وثنٍ تورثه الارتعاشَ و تذهب بنوره و تهدمُ مروءتهُ و تحملهُ علی ان یجسُرَ علی المحارم من سفک الدماء و رکوب الزنا فلا یؤمنُ اذا سکر ان یثبَ علی حرمه و هو لا یعقلُ ذلک و الخمرُ لا یزدادُ شاربها الا کل سوء(11)؛ شراب خوار، مانند بت پرست است و شراب خواری، موجب ارتعاش اعضای بدن است و نورانیت شخص را زایل کند و مروت و جوانمردی را ببرد و به کارهای زشت از قبیل: آدم کشی و خون ریزی و زنا با اقربا و محارم وادار کند و شارب خمر، عقل را از دست دهد و به هر مفسده و فتنه ای کشیده شود».

نقش تغذیه در اخلاق کودکان

از روایات دینی برمی آید که همه نوشیدنی ها و خوردنی هایی که مادر در دوران بارداری مصرف می کند، دارای آثار وضعی ویژه ای است و در ساختار معنوی و اخلاقی جنین، نقش حیاتی دارد و پس از تولد یافتن، در گرایش او به خوبی ها یا بدی ها مؤثر است. همان گونه که امام علی (علیه السلام) می فرماید:

« اطعموا المرأة فی شهرها الذی تلدُ فیه التمر فإنّ ولدها یکونُ حلیماً نقیاً(12)؛ به زن باردار در ماهی که در آن وضع حمل می کند، خرما بخورانید؛ زیرا فرزند او بردبار و پرهیزکار خواهد شد».

براساس این روایت و مانند آن، بر پدر خانواده لازم است که شرایط مناسب و سالمی برای همسر باردار خویش پدید آورد و در جهت حفظ همه ابعاد اخلاقی، تربیتی و بهداشتی کودک خویش بکوشد و از آوردن غذاهای حرام، مشتبه، فاسد و آلوده پرهیز کند تا همسر باردار او بتواند فرزندی صالح و سالم به دنیا آورد.

از سویی دیگر، مادر نیز در دوران حمل، موظف است به حلال و حرام، و سلامت و فساد غذای خود توجه داشته باشد و شکم خود را از غذاهای حرام، فاسد و نامناسب پر نکند.

شیر و شخصیت کودک

جامعه سالم از نظر اسلام، جامعه ای است که از انسان هایی با فضیلت و برخوردار از عقل، ایمان و عاطفه شکل گرفته است و خانواده ها در ایجاد چنین جامعه ای نقش اساسی و مهمی دارند. آنان می توانند با تغذیه درست کودک خود، زمینه های رشد عقلانی و گرایش به خوبی ها را در او فراهم سازند؛ زیرا روح کودک بیش از هر انسان دیگری از تغذیه- که همان شیر است- تأثیر می پذیرد. از این رو، در اسلام بر حلال بودن آن و دایه ای که دارای صفات نیکو است، تأکید فراوانی شده و در روایات نیز تصریح شده که صفات خوب و بد مادر یا دایه از راه شیر خوردن به کودک منتقل می شود. پیامبراعظم (صلی الله علیه و آله و سلم) می فرماید:

« لا تسترضعوا الحمقاء فإن اللبن یُعدی(13)؛ زنان احمق را برای شیر دادن بچه انتخاب نکنید؛ زیرا شیر[صفات ناپسند او را به کودک شما] منتقل می کند».

امام علی (علیه السلام) نیز بارها می فرمود:

« لا تسترضعوا الحمقاءَ فإنّ اللبن یغلبُ الطباع(14)؛ از شیر زن احمق برای فرزند خود استفاده نکنید؛ زیرا شیر بر طبیعت ها غلبه می کند».

باز می فرماید:

« انظروا من تُرضعُ اولادکم فإنّ الولد یشبُّ علیه(15)؛ دقت کنید و ببینید که چه کسی به کودک شما شیر می دهد؛ زیرا کودک با طبیعت شیری که خورده، بزرگ می شود( اگر مادر یا دایه دارای صفات نیکو باشد، فرزند شما نیز همان صفات نیکو را خواهد داشت، و گرنه گرفتار اخلاق رذیله خواهد شد)».

از امام کاظم (علیه السلام) سؤال شد: زنی که زنا می دهد، صلاحیت دایه شدن را دارد؟ فرمود:

« نه او صلاحیت دارد و نه کسی که از زنا متولد شده است»(16).

پرخوری و اخلاق

عالمان علم اخلاق، با بهره گیری از روایات گوناگون به این نتیجه رسیده اند که: میان پرخوری و گرفتار شدن نفس به انواع بیماری های روحی، رابطه ای تنگاتنگ وجود دارد. علامه سید عبدالله شبّر در کتاب الاخلاق(17) خود، در باب اول از رکن سوم- که درباره مهلکات است- می گوید:

« اگر با دیده تحقیق بنگری، شکم سرچشمه شهوات و محل روییدن همه آفت ها و دردهای روحی است؛ زیرا چنانچه به شهوت شکم پاسخ مثبت دهی، به دنبال آن شهوت جنسی و حرص و ولع در آمیزش می آید، و چون شهوت خوردن و آمیزش با هم جمع شوند، انسان به جاه و مال رغبت پیدا می کند که وسیله توسعه خوراکی ها و ابزار شهوت رانی است، و چون در صدد جمع مال برآیی، انواع ظلمت ها و انواع رقابت ها پیدا می شوند، و از اینهاست که آفت ریا و آشوب تفاخر، تکاثر و تکبر متولد می شوند. این صفت ها، انسان را به کینه، حسد و بغض و دشمنی می خوانند و سپس صاحب خود را در ورطه سرکشی، گناه، فحشا و منکرات غوطه ور می سازند.

همه این عوارض، ثمره رها کردن معده و مولود سرکشی های سیری و پری آن است. اگر انسان با گرسنگی و تنگ ساختن مجاری شیطان، نفس خود را رام کند، نفس به اطاعت خدا گردن می نهد و از مسیر عصیان و طغیان باز می گردد و در نتیجه محو دنیا نمی شود و آن را بر آخرت ترجیح نمی دهد و این چنین برای دنیا رقابت نمی کند.»

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود:

« لا یدخلُ ملکوت السماوات قلبُ من ملأ بطنه(18)؛ کسی که شکمش را پر می کند، روحش به ملکوت آسمان ها راه نمی یابد».

در جای دیگر می فرماید:

« لا تُمیتوا القلوب بکثرة الطعام و الشراب فإنَّ القلوب تموتُ کالزروع إذا کثُرَ علیها الماء(19)؛ قلب های خود را با زیاده روی در خوردن و آشامیدن نمیرانید؛ زیرا قلب انسان مانند کشت بر اثر آب فراوان می میرد.»

امام صادق (علیه السلام) می فرماید:

« إن البطن لیطغی من اکله و اقربُ ما یکونُ‌العبدُ من الله جلّ و عزّ إذا خفّ بطنه و ابغضُ ما یکون العبدُ الی الله عزوجلّ إذا امتلا بطنه(20)؛ شکم با خوردن طغیان می کند. نزدیک ترین حالات بنده به خدا، هنگامی است که شکمش سبک باشد و مبغوض ترین حالات او نزد خدا، وقتی است که شکمش پر باشد».

لقمان به پسرش می فرمود:« پسرکم! هنگامی که شکم پر باشد، فکر می خوابد و حکمت گنگ می شود و اعضا و جوارح از عبادت دور می مانند.»(21)

در برخی روایات هم آمده است که میان پرخوری و سنگدلی و موعظه گریزی، رابطه وجود دارد. پیامبراعظم (صلی الله علیه و آله و سلم) می فرماید:

« ایاکم و فضول المطعم فإنه یسمّ القلب بالفضلة و یبطی بالجوارح عن الطاعة و یُصمُّ الهمم عن سماع الموعظة(22)؛ از غذای اضافی بپرهیزید که قلب را پر قساوت می کند و باعث تنبلی انسان در اطاعت حق می شود و گوش را از شنیدن موعظه، کر می کند».

آثار اخلاقی پرخوری و گرسنگی

طبیعت انسان، همیشه خواهان سیری کامل است؛ از این رو، دین الهی در مدح گرسنگی و کم خوری سفارش فراوان کرده است تا میل و طبع انسان به پرخوری، بر اثر منع شرعی اعتدال پیدا کند.

بنابراین برای اعتدال یافتن طبیعت انسان، چه خوب است غذا به اندازه ای خورده شود که شخص، نه سنگینی معده را احساس کند و نه از گرسنگی ناراحت باشد؛ زیرا مقصود از خوردن و آشامیدن، ادامه زندگی و توان پرستش و عبادت است و اما سنگینی معده و گرسنگی، قلب را به خود مشغول می سازد و مانع عبادت می شود.

از آنچه گفتیم، معلوم می شود که هدف دین از مذمت پرخوری، آن است که انسان ها به اندازه نیاز بدن غذا بخورند و در صورت امکان کاملاً سیر نشوند؛ زیرا دست کشیدن از غذا پیش از سیر شدن و یا پرهیز از شکم چرانی، افزون بر سلامتی جسم، نتایج اخلاقی بسیاری دارد که به نمونه هایی از آنها اشاره می شود:

سیری مستمر و پربودن همیشگی شکم، حماقت و کودنی به بار می آورد، قلب را کور می کند، بخارات را در مغز زیاد می کند و حالی شبیه مستی به بار می آورد. در مقابل، احساس گرسنگی، انسان را برای درک لذت مناجات آماده می سازد و سبب تأثر از یاد خدا می شود. از سویی دیگر تواضع، زوال حالت گردن کشی و شادی های بیهوده را که سرآغاز طغیان و غفلت از یاد خداست، برای شخص به ارمغان می آورد.

افزون بر موارد بالا، با گرسنگی، بلا و عذاب خدا و گرسنگی گرسنگان فراموش نمی شود؛ انسان سیر، گرسنگی و گرسنگان را فراموش می کند، ولی انسان زیرک هر بلایی را مشاهده کند، بلای آخرت را به یاد می آورد و از گرسنگی خود به یاد گرسنگی اهل آتش می افتد.

گرسنگی، میل به گناه را درهم می شکند و تسلط بر نفس اماره را به بار می آورد؛ زیرا منشأ همه گناهان، شهوات و قوای حیوانی انسانی است و ماده قوا و شهوات، خوردنی ها و نوشیدنی هاست.

گرسنگی، پرخوابی را دفع و لذت از بیداری را فراهم می کند؛ زیرا کسی که سیر است، زیاد آب

می نوشد، و نوشیدن زیاد آب زیاد، خواب را زیاد می کند و خواب زیاد، موجب تضییع عمر می گردد و نعمت شب زنده داری را از انسان سلب کرده و انسان را کودن و سخت دل می کند.

با گرسنگی، مواظبت بر عبادت برای انسان آسان می شود؛ زیرا خوردن زیاد، نیاز به زمانی دارد که انسان مشغول خوردن و کسب خوراکی و تهیه اسباب و وسایل آن و جذب و دفع آن باشد(23).

نقش میوه ها و حبوبات در اخلاق نیکو

برخی از میوه ها و حبوبات، افزون بر آثار فراوان جسمی، آثار گوناگون اخلاقی دارند که در روایات معصومان (علیهم السلام) به آنها تصریح شده و چه خوب است که در برنامه های غذایی از آنها استفاده شود. پیامبراعظم (صلی الله علیه و آله و سلم) خطاب به یکی از یاران خود فرمود:

« کل السفر جل فإنّ فیه ثلاثَ خصالٍ یجمُّ الفؤاد و یسخی البخیل و یشجع الجبان(24)؛ بهْ بخور؛ زیرا در آن سه خاصیت وجود دارد: دل را شاد، و بخیل را سخاوتمند، و ترسو را شجاع می کند.»

آن حضرت درباره خاصیت انار نیز می فرماید:

« کلوا الرمان فلیس منهُ حبةٌ تقعُ فی المعده الا انارت القَلبَ و اخرجت الشیطان اربعینَ یوماً(25)؛ انار بخورید؛ حبه ای از آن در معده قرار نمی گیرد، مگر آن که قلب را نورانی می کند و شیطان را چهل روز دور می کند.»

امام صادق (علیه السلام) می فرماید:

« من اکل رُمانةً علی الریق انارت قلبهُ اربعین یوماً(26)؛ کسی که یک انار را ناشتا بخورد، چهل روز قلبش را نورانی می کند».

خوردن انگور نیز در پدید آمدن حالت های روحی مانند نشاط روحی و یا زدودن غم، نقش دارد. از امام صادق (علیه السلام) نقل شده است که فرمود:« یکی از پیامبران الهی از غم و اندوه( و افسردگی) به پیشگاه خداوند متعال شکایت کرد؛ خداوند متعال به او دستور داد که انگور بخورد»(27). پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله و سلم) درباره خاصیت اخلاقی روغن زیتون می فرماید:

« علیکم بالزیت فإنهُ... یحسنُ الخلق و یطیبُ النفس و یذهب بالغم(28)؛ بر شما روغن زیتون لازم است؛ زیرا... اخلاق و جان انسان را نیکو و پاکیزه می کند و غم را می زداید.»

امام علی (علیه السلام) درباره خاصیت عدس می فرماید:« أکلُ العدس یرقّ القلبَ و یکثرُ الدمعة(29)؛ خوردن عدس، دل را نازک( و از قساوت دور) می کند و اشک را زیاد می کند».

علی کرجی


 

/گردآوری:گروه تندرستی و زندگی سالم
http://www.tebyan-zn.ir/healthy_safe_life.html

پی‌نوشت‌ها:

1. نفس انسان نیز اخلاق و رفتار دیگران را می دزدد، بدون آن که شخص متوجه این سرقت باشد. امام علی (علیه السلام) می فرماید:« لا تصحب الشریر فان طبعک یسرق من طبعه شراً و انت لا تعلم؛ با شرور هم نشینی نکن؛ زیرا طبع تو شر را از طبع او می دزدد و تو خبر نداری».( شرح نهج البلاغه، ابن ابی الحدید، ج20، ص 272).

2. الاسفار الاربعه، ج9، ص 290.

3. امام علی (علیه السلام) می فرماید:« انما قلب الحدث کالارض الخالیة ‌ما القی یها من شیء‌ قبلته؛ قلب خردسال مانند زمین خالی است که هرچه در آن ریخته شود، می پذیرد».(نهج البلاغه، شیخ محمد عبده، ج3، ص 40).

4. الاسفار الاربعه، ج9، ص 4 و 290.

5. امام صادق (علیه السلام) می فرماید:« ابی اللهُ ان یجری الاشیاء الا باسبابٍ فجعل لکل شیء ‌سببا؛ خدای تعالی ابا دارد که امور را از غیر مجرای عادی و اسباب طبیعی انجام دهد. پس برای هر چیزی سببی قرار داد»(کافی، ج1، ص 183).

6. مستدرک الوسائل، ج11، ص 212.

7. علم اخلاق اسلامی، ( ترجمه جامع السعادات)، ج3، ص 220.

8. بحارالانوار، ج45، ص 8.

9. کافی، ج6، ص 243.

10. وسائل الشیعه، ج24، ص 103.

11. کافی، ج6، ص 243.

12. بحارالانوار، ج63، ص 141.

13. کافی، ج6، ص 43.

14. همان.

15. همان، ص 44.

16. همان.

17. ر.ک: الاخلاق، سید عبدالله شبّر، ص 123 به بعد، قم، مکتبه العزیزی، 1374ش.

18. مجموعه ورام، ج1، ص 100.

19. بحارالانوار، ج63، ص 331.

20. الکافی،‌ ج6، ص 269.

21. مجموعه ورام، ج1، ص 102.

22. بحارالانوار، ج69، ص 199؛ عدة الداعی و نجاح الساعی، ص 313.

23. الاخلاق، ص 123 به بعد.

24. وسائل الشیعه، ج25، ص 164.

25. همان، ص 23.

26. کافی، ج6، ص 354.

27. همان، ص 351.

28. وسائل الشیعه، ج25، ص 23.

29. کافی، ج6، ص 343.

 


برچسب‌ها: درمانها, طب سنتی, طب اسلامی

تاريخ : شنبه ۱۳۹۲/۰۱/۱۷ | 16:56 | نویسنده : مدیروبلاگ |

بسم اللّه الرّحمن الرّحیم

 و صلّی الله علی محمّد و آله الطّاهرین  و لعنه الله علی اعدایهم اجمعین

گفتگو با دکترتفسیرعلی؛ استاد دانشگاه علیگر

درباره طب سنتی ایران

 


قبل از شروع: درج چنین مطالبی برای آشنایی کاربران با نظرات مختلف در حوزه طبّ اسلامی و سنّتی است و به منزله تایید تمام محتوای آنها نیست.

 

مقدّمه: دکتر« تفسیرعلی» یک مسلمان هندی و شیعه است، دو سال قبل  به دعوت دانشکده طب سنتی دانشگاه علوم پزشکی تهران، به ایران آمد. از دانشکده و درمانگاه های طب سنتی بازدید و برای دانشجویان طب سنتی درباره فعالیت­های خود و دانشگاه «علیگر» در زمینه طب سنتی سخنرانی کرد.

همان سال فرصت را مغتنم دانستیم و با استادیار بخش جراحی سنتی دانشگاه اسلامی علیگر در هتل محل اقامتش گفتگویی انجام دادیم.


بر اساس مدارک و شواهد تاریخی از جمله نظر «سیریل الگود» طب ایرانی که اکنون به نام طب یونانی مطرح است ریشه کاملاً ایرانی دارد. از این رو در این گفتگو به جای «طب یونانی» از عبارت درست­ تر «طب ایرانی» استفاده شده است.


این  مصاحبه به زبان انگلیسی و بعضاً اردو انجام گرفت که برگردان فارسی آن را می­ خوانید.


آموزش «طب سنتی ایران» در دانشگاه­ های هند به چه ترتیب است؟


در هند به دلایل تاریخی و سیاسی این رشته را به نام «طب یونانی» می­ شناسیم. این رشته در مقطع کارشناسی ارشد تدریس می­ شود. دانشجویان پس از ۱۲ سال تحصیلات مدرسه وارد دانشگاه می­ شوند. دانشجویان می­ توانند از ابتدا این رشته را تا مقطع کارشناسی تحصیل کنند. اما برای ورد به رشتۀ پزشکی ابتدا باید یکی از رشته­ های علوم پایه مثل فیزیک، زیست یا شیمی را تا مقطع کارشناسی بخوانند پس از آن می­ توانند در مقطع کارشناسی ارشد پزشکی جدید و یا یکی از رشته­ های طب یونانی، آیورودا و هومیوپاتی را انتخاب کنند. البته در رشته «طب یونانی» ظرفیت کوچکی هم به فارغ­ التحصیلان زبان فارسی و عربی اختصاص می­دهند که حضور آنها در فهم متون طب سنتی که بیشتر فارسی و عربی است برای دانشجویان بسیار مفید است.


 تعریف شما از طب سنتی چیست؟


طب سنتی از بین مردم عادی و بطن جامعه بر می ­خیزد. از چیزهایی استفاده می­ کند که مردم روزانه با آن سر و کار دارند و تنها به آنچه در کتابها نوشته شده محدود نمی­ شود بلکه طب عامیانه و آنچه به صورت نانوشته بین مردم رواج دارد را نیز شامل می­ شود.


جایگاه طب ایرانی را در میان سایر مکتب­های طب سنتی چگونه می­ بینید؟


به نظر من طب ایرانی دو ویژگی منحصربه فرد دارد. یک اینکه دارای منابع مکتوب بسیار زیادی است. این طب قبل از ایران در یونان مکتوب شد و سپس کتابهای زیادی به فارسی و عربی در این حوزه نگاشته شد. اعراب پس از اسلام و حمله به جندی شاپور با این طب آشنا شدند و در زمان عباسیان این کتابها به عربی ترجمه شد. و در طول زمان این کتابها علاوه بر عربی به انگلیسی و دیگر زبانها هم ترجمه شدند. این وسعت تألیف و ترجمه در واقع فراتر از طب بومی سایر ملل است.


ویژگی دوم این است که در طول زمان فرهنگهای مختلفی در رشد و توسعۀ آن دخیل بوده­ اند و مورد استفاده وسیع مردم بوده است. به نظر من هیچ مکتب طبی دیگری نیست که این دو ویژگی را باهم داشته باشد.


تفاوت طب سنتی ایران با سایر مکاتب طب سنتی چیست؟


طب ایرانی از دیگر طبهای سنتی قدیمی­ تر است. سیر تاریخی آن از پیش از میلاد شروع شده و تعداد دانشمندان و آثار و اسناد تاریخی آن بسیار زیاد است. یعنی با اسناد تاریخی معتبر، سیر آن قابل تعقیب است.


البته من اطلاع زیادی راجع­ به طب سنتی چین ندارم فقط می­ دانم که پیچیدگی ­های زیادی دارد و برای همه قابل فهم نیست در مقام مقایسه متوجه می­ شویم که مکتوبات طب سنتی ایران علمی­ تر و قابل درک ­تر برای همگان است.


طب ایرانی چه جایگاهی در آموزش دانشگاهی هند دارد؟


در هند در دانشگاه­ ها و کالج­ های زیادی این طب آموزش داده می­ شود در دو سطح کارشناسی و تحصیلات تکمیلی. در دو دوره عمومی یا کارشناسی معمولاً «کلیات» تدریس می­ شود.


در سطح تحصیلات تکمیلی گرایش های تخصصی طب ایرانی آموزش داده می­ شود که یکی از قدیمی ­ترین آنها «علم­ الادویه» است. این رشته سابقۀ تدریس ۳۰ ساله در دانشگاه­های هند با مدرک M.D دارد.


در این رشته کار تحقیقاتی و آموزشی در کنار هم ارائه می­ شود. بنیانگذار تحصیلات تکمیلی در رشتۀ طب ایرانی در دانشگاه علیگر پروفسور “سید کمال­ الدین حسین همدانی” بود.


مؤسسه ملی طب یونانی(ایرانی) هم ۱۷ سال پیش در بنگلُر تأسیس شد که فقط در سطح تحصیلات تکمیلی آموزش می­ دهد و هر سال رشته ­های جدیدی را به رشته­ های قبلی اضافه می­ کند.


 «دانشگاه ملی همدرد» هم یک دانشگاه خصوصی خیلی خوب است که از دانشگاه علیگر کوچکتر و محدودتر است. از آنجا که دانشگاه علیگر یک دانشگاه مادر است که کلیه رشته­ ها در آن تدریس می­ شود. امکان ارتباط دانشکده­ هایی مثل شیمی، زیست، پزشکی جدید و ریز­فنآوری وجود دارد که در زمینه انجام تحقیقات بسیار کمک­ کننده است اما این امکان در دانشگاه همدرد وجود ندارد.


 آیا تخصصی کردن طب سنتی با فلسفه کل ­نگر بودن آن تضاد ندارد؟


به نظر من، این بخشی از فرایند توسعه است. هر علمی در ابتدا به صورت کلی تعریف می­ شود اما به مرور زمان از بنیاد کلی آن شاخه­ های جدیدی بیرون می­ آید. پزشکی جدید هم همین طور بوده و در ابتدا تخصص  ­های متنوع نداشته است. مثلاً در ابتدا جراحی و ارتوپدی با هم یک تخصص مشترک بودند ولی بعد از مدتی از هم جدا شدند و هر کدام مسیر رشد و تکامل را طی کردند. این فرایندی است که می­ تواند شامل طب ایرانی هم بشود. اگر چه در این مکتب، بدن یک کلیت واحد است ولی دستگاه­ های مختلف بدن نیازها و بیماری های مختلفی دارند که زمینۀ تخصصی شدن را ایجاد می­کند. تخصصی شدن فرصت جدیدی برای شناخت بیشتر بیماری ها و داروها ایجاد می­ کند.


 لطفاً چند مورد از رشته­ های تخصصی طب ایرانی را نام ببرید؟


معالجات(درمان)، امراض نسوان و حبالات(بیماری زنان و بارداری)، حفظ ­الصحه(بهداشت).


 جایگاه قانونی طب ایرانی در خدمات درمانی چیست و پوشش بیمه­ ای آن در هند چگونه است؟


در هند نه تنها طب ایرانی، بلکه آیورودا، یوگا و هومیوپاتی هم از لحاظ قانونی کاملاً پذیرفته شده ­اند. شورای مرکزی طب هند ((CCIM)یک نهاد مستقل است که طبق قانون مجلس تشکیل شده­ است و نظارت بر خدمات درمانی رشته­ های طب سنتی و مکمل را بر عهده دارد. این شورا در مورد محتوای دوره­ های آموزشی، طول دوره و تخصص­ های آن تصمیم می­ گیرد. اعضای این شورا از بین اساتید کلیه دانشگاه­ های هند با انتخابات تعیین می ­شوند. چند کاندیدا هم معمولاً از طرف دولت معرفی می ­شود. سپس این اعضا با انتخابات داخلی یک نفر را به عنوان رئیس انتخاب می­ کنند. علاوه بر این شورای کشوری، در هر ایالت نیز نهادی به نام «هیأت ثبت نام ایالتی» وجود دارد که مجوز درمان برای پزشکان یونانی و سایر رشته­ های طب سنتی را صادر می­ کند. هر پزشکی که دورۀ تحصیل خود را تمام می­ کند برای دریافت مجوز فعالیت در ایالت خود باید از این نهاد، مجوز فعالیت بگیرد. اما درمان های طب سنتی و مکمل و هومیوپاتی در هند، تحت پوشش بیمه نیستند.


با توجه به حضور آیورودا، هومیوپاتی و یوگا در جامعه هند، طب ایرانی از چه جایگاهی برخوردار است؟


پیش از استقلال هند به دلیل رواج بیشتر فرهنگ فارسی، طب ایرانی از سایر روشهای درمانی رایج­ تر بود. حتی بین غیر مسلمانها، حکمای زیادی بودند که آثاری در حوزه طب ایرانی تألیف کردند. اما پس از استقلال هند و برقراری دموکراسی که اکثریت غالب در آن هندوها بودند به تدریج آیورودا جای طب یونانی را گرفت، چراکه آیورودا ریشه در مذهب، اعتقادات و اساطیر هندوها دارد بنابراین بین هندوها که اکثریت جامعه هند را تشکیل می­ دهند بیشتر مقبولیت دارد. آنها اعتقاد دارند که اصول آیورودا علاوه بر تأثیرات جسمی تأثیرات روحانی و ماوراء طبیعی نیز دارد.

 

به هر حال امروزه طب ایرانی از نظر مقبولیت در جامعه هند در مرتبه دوم بعد از آیورودا قرار دارد. مزیت طب ایرانی این است که به گروه یا مذهب خاصی وابستگی ندارد. در ایران رشد و توسعه پیدا کرده و از طریق ایران وارد هند شده است. بنابراین به قومیت، نژاد یا مدهب خاصی تعلق ندارد. درحالیکه آیورودا برای هندوها دارای تقدس بوده و عمل به دستورات آن بخشی از مناسک مذهبی­شان به شمار می­ رود.


به نظر شما چالش ­های پیش­ روی طب سنتی در دنیای امروز چیست؟


طب سنتی با دو نوع چالش روبروست، اول مقایسه کارایی طب سنتی و پزشکی مدرن و دوم، چالش سیاسی. در پزشکی مدرن همه چیز ملموس و مشخص است و درمان های آن اگر چه عوارض زیادی دارد اما دارای تأثیرگذاری سریع و زیاد است. هرچند، این داروها با طبیعت بدن انسان هماهنگ نیستند. در مقابل پاسخ به درمان با داروهای طب سنتی کندتر است. به همین دلایل تأثیر پزشکی جدید برای عامه مردم قابل درک و بیش­ بینی است. طب سنتی باید اشکال جدیدی از دارو طراحی کند که مصرف آنها ساده ­تر و مقدارمصرف آنها کمتر از اشکال سنتی باشد. داروهایی که نیاز به مراحل دشوار آماده ­سازی توسط بیمار نداشته باشد. ما باید تغییرات روز دنیا را با آغوش باز بپذیریم. مثلاً تزریق وریدی یک تکنیک است و دلیلی ندارد که منحصربه پزشکی مدرن باشد، چرا طب سنتی نتواند داروهایی به شکل تزریقی داشته باشد؟


از طرفی ریزفناوری می­ تواند تأثیر به سزایی در توسعه داروهای طب سنتی و ایجاد شکل­ های جدید دارویی داشته باشد. من فکر می­ کنم ریزفناوری علمی است که می­ تواند موجب تحولی در آن شود. شاید بتوان با استفاده از این علم جدید راهی پیدا کرد که مقدار داروی مصرفی کم شود بدون این که از اثر بخشی آن کاسته شود و یا حتی اثر بخشی آن چند برابر شود. یعنی به طریقی بتوانیم جوهر دارو را به صورت کامل استخراج کنیم نه تعدادی از مواد مؤثره را. اگر چنین داروهایی ساخته شوند آنگاه می­ توان در شرایط مشابه اثر بخشی پزشکی جدید و طب سنتی را با هم مقایسه کرد ضمن آنکه انجام پژوهش ها هم بسیار ساده ­تر خواهد شد. در شرایط فعلی اگرچه داروهای سنتی کم عارضه و هماهنگ با طبیعت بدن انسان هستند اما نمی ­توانیم در شرایط عادلانه این دو مکتب طبی را با هم مقایسه کنیم. من آرزو دارم دنیایی را ببینیم که در آن بیمار با مصرف یک قطره دارو یا حتی استنشاق آن درمان شود.


به علاوه در کلیات طب سنتی هم، مفاهیم اخلاط و مزاج باید به طور علمی و روشن تبیین شده و به تعاریف مملوس و قابل درک تبدیل شوند. نکته­ ای که لازم است مورد توجه قرار گیرد این است که  در دنیای امروز تشخیص بیماری ها بر اساس مزاج، غلط نیست اما به تنهایی کافی نیست. پژوهش های بیشتری باید انجام شوند تا مفاهیم مرتبط با مزاج اثبات شوند، آنگاه به انجام پژوهش های طبقه بندی مزاج پرداخت.


یعنی باید سالها صبر کنیم تا اول مبانی اثبات شوند؟


نه بلکه باید در کنار درمان قدم به قدم پژوهش را هم پیش ببریم. زیرا طب سنتی درمان هایی دارد که اثر درمانی آنها اثبات شده است و نباید تا آن زمان، مردم را این درمان های مفید محروم کرد.

 

و اما چالش دوم یا چالش سیاسی؟


این طب در ایران رشد پیدا کرد اما از آنجا که دانشمندان مسلمان نقش عمده­ا ی در شکوفایی آن داشتند، اغلب به نام طب اسلامی شناخته می­ شود. در شرایط کنونی جهان که صدای مسلمانان به سختی شنیده می­ شود، نامیدن این طب به نام طب اسلامی خود از موانع پیشرفت آن می­ باشد.


آموزش طب سنتی در سیستم دانشگاهی ایران را چگونه ارزیابی می­ کنید؟


از آنجا که در ایران فارغ­ التحصیلان پزشکی و داروسازی وارد این رشته می­ شوند در توسعه طب و داروسازی سنتی بسیار تأثیرگذار خواهند بود. این دانشجویان با آخرین علوم و فناوری­ های روز آشنایی دارند و می­ توانند خلأهای علمی درک طب سنتی را پر کنند. اگرچه این رشته هنوز در مراحل ابتدایی خود قرار دارد اما من فکر می­ کنم که ایران در رتبه اول طب سنتی دنیا قرار خواهد گرفت. نقطه قوت آموزش طب سنتی در ایران، آموزش آن به پزشکان است نه به افرادی با تحصیلات دیپلم و به زودی ایران در جایگاه راهبری طب سنتی در دنیا قرار خواهد گرفت.


با وجود سابقۀ تدریس دانشگاهی طب سنتی در کشورهایی چون هند و چین، چرا تعداد کمی مقالات معتبر علمی در این دو کشور تولید شده است؟


بعد از استقلال هند، تنها نهاد حمایت و ترویج کننده طب سنتی، بخش دولتی بوده است و از آنجاکه دولت مسؤولیت­ های متعدد و منابع محدودی دارد، بودجه و حمایت های کافی برای انجام پژوهش های باکیفیت بالا، فراهم نبوده است. البته پژوهش های پراکنده ­ای انجام شده است ولی تا زمانی که بخش خصوصی از پژوهش های طب سنتی حمایت نکند نمی­ توان انتظار داشت پژوهش های معتبر و قابل قبول انجام شود.


آیا تحصیل دانشجویان طب سنتی ایران در دوره ­های حین تحصیل و یا تکمیلی، در هند امکان پذیر خواهد بود؟


بله، ما درصددیم که در مؤسسه خودمان دوره­ های تخصصی برای دانشجویان خارجی ایجاد کنیم و فکر می ­کنم حضور دانشجویان ایرانی برای ما بسیار مفید خواهد بود و خواهیم توانست کمبودهایمان را با همکاری یکدیگر جبران نماییم.


آیا طب سنتی ایران می­ تواند بیماری های لاعلاج در پزشکی جدید را درمان کند؟


بله، طب سنتی می­ تواند بعضی از بیماریهای لاعلاج در پزشکی جدید را درمان کند و این از نقاط قوتی است که برای تقویت و توسعه طب سنتی می­ توان روی آن تأکید کرد.


طب اسلامی از دیدگاه شما چه جایگاهی دارد ؟

 


من طب را یک «کلیت» می­ دانم که طب اسلامی هم جدای از آن نیست. واقعیت این است که پیامبران(علیهم السلام) به مردم توصیه کرده ­اند از داروهایی استفاده کنند که در هماهنگی با طبیعت بدن انسان باشد. با مطالعه تاریخ در می­ یابیم که پیامبران(علیهم السلام) با معرفی و توصیه به استفاده از داروهای طبیعی نقش مهمی در گردآوری مجموعه داروهای طبیعی مورد استفاده در طب سنتی داشته ­اند مثل داستان حضرت یونس(علیه السلام) که بعد از خارج شدن از شکم ماهی خدا به او امر کرد که از گیاه کدو استفاده کند. آگاهی از بسیاری خواص درمانی گیاهان و سایر داروهای طبیعی نیازمند علمی ماوراء علم بشری بوده که به واسطه پیامبران(علیهم السلام) به انسانها رسیده است و از آنجا که اعتقاد داریم همه پیامبران(علیهم السلام) ، حتی حضرت آدم (علیه السلام) مسلمان بوده ­اند پس می ­توانیم بگوییم که طب در حقیقت همان طب اسلامی است.


ما می­ توانیم از رهنمودهای پیامبر(صلّی الله علیه و آله و سلّم) و امامان(علیهم السّلام) برای توسعه طب سنتی استفاده کنیم و در واقع «طب اسلامی» باید در قلب طب سنتی قرار گیرد. من اعتقاد دارم که پژوهش های علمی ممکن است به خطا بروند اما هرآنچه که معصومین گفته­ اند «حق» است و حتماً محقق خواهد شد.


در پایان، آیا مطلبی هست که بخواهید به آن اشاره کنید؟


مطلبی که دوست دارم به آن اشاره کنم این است که اگرچه ما در هندوستان از طب ایرانی استفاده می ­کنیم اما در واقع ما فقط حضانت آن را بر عهده داریم و در مالکیت ما نیست. زیرا منابع و ریشه­ های این طب، ایرانی است و از این رو فکر می­ کنم که این طب باید درایران رشد کند و جلو برود.


برچسب‌ها: درمانها, طب سنتی, طب اسلامی

تاريخ : پنجشنبه ۱۳۹۲/۰۱/۱۵ | 11:48 | نویسنده : مدیروبلاگ |

بر اساس يک مطالعه، ميزان يافت شدن نشانه‌هايي از کودک‌آزاري (از رسيدگي نکردن و غفلت‌هاي ساده گرفته تا آزار جسمي) در کودکان مراجعه‌کننده به بخش اورژانس در چند کشور به اين صورت بوده است: آمريکا 10%، انگليس 6%، ايتاليا 2% و هلند 2/0%. محققان هلندي علت اين اختلاف را عدم توجه به کودک‌آزاري حين ويزيت‌هاي اورژانس در اين کشور دانسته و شيوع واقعي اين مشکل را در کشورشان 3/3% برآورد کرده‌اند. اين محققان نشان داده‌اند که با استفاده از يک ابزار ساده غربالگري از نظر کودک‌آزاري در بخش اورژانس، ميزان کشف اين مشکل به 5 برابر خواهد رسيد.

منبع:

نگاه نوین – شماره 532 – 15 شهریور 1391

Pediatrics Agusut 27,2012


برچسب‌ها: درمانها, طب سنتی, طب اسلامی

تاريخ : پنجشنبه ۱۳۹۲/۰۱/۱۵ | 11:44 | نویسنده : مدیروبلاگ |